خلاصه ماشینی:
"مراحل رسیدگی و مراجع حل و فصلاختلافات مالیاتی الف-اوائل سال 1342 طبق قانون مصوب خرداد 1339 باختلافاتمالیاتی در سه مرحله بشرح زیر رسیدگی میشد: 1-رسیدگی در مرحله بدوی در کمیسیونی مرکب از سه نفر-دونفر مامور وزارت دارائی و یک نفر نماینده اطاق بازرگانی و درصورتیکه مودیبازرگانان نبود و یا در محل اطاق بازرگانی تشکیل نیافته نفر سوم بوسیله مودیانتخاب میشد و رای آن تا پانصد هزار ریال قطعی بود و یا اگر مابه التفاوتبین مالیات تشخیص شده از طرف کمیسیون و مبلغی که مورد تصدیق مودیو یا مطالبه دارائی بود از پنجاه درصد تجاوز نمینمود رای قطعیت داشت.
با مختصر تاملمیبینیم این هیئت مشابه کمیسیون بدوی مالیاتی مقرر در قانون خردادماه1339 است که رأی دو نفر مامور دارائی بعنوان اکثریت آراء رأیکمیسیون محسوب میشد و تحت عنوان هیئت عالی حل اختلاف مرجع نهائیحکومت در امور مالیاتی قرار گرفت د صورتیکه قبلا با وجود حق اعتراضیکه نسبت بآراء ان بدارائی و مودی داده شده بود غالبا رأی صادره از اینمرحله رسیدگی مورد اعتراض یکی از طرفین واقع و در مرحله رسیدگیبعدی خلاف حقیقت بودن آن را احراز میشد و کمتر رأی صادره از این مرحلهرا میتوان پیدا کرد که طرفین بآن تسلیم شده یا در مرحله بعدی مورد تائیدقرار گرفته باشد.
نکته دیگری که در باب مراحل رسیدگی و حدود هر مرحله لازم بیادآوری میباشد اینست که در اینمورد دو موضوع باید مورد توجه قرار گیرد یکیسرعت تشخیص و ختم کار است یکی صحت تصمیم که ضامن تامین حقوق مردمو دولت و در حقیقت ضامن اجرای واقعی قانون میباشد برعایت این اصول حدنصاب اعتصاب بآراء کمیسیون بدوی و تجدید نظر قانون فروردینماه 35 کهمورد تائید قانون تیرماه 1337 قرار گرفت طوری تنظیم شد که بیشتراختلافات در دو کمیسیون مذکور بصورت قطعی خاتمه میپذیرفت و منحصرااختلافات بیش از پانصد هزار ریال در مرحله سوم قابل طرح بود."