خلاصه ماشینی:
"والاترین میراث فرهنگی هرسال در اواخر اردیبهشت ماه به مناسبت«هفتۀ میراث فرهنگی»و«روز جهانی موزه»مراسم مختلفی در سراسر کشور برگزار میشود که خاطرۀ آنها تا مدتها در اذهانمیماند.
این مراسم،به همت سازمان میراث فرهنگی کشور،امسال با دامنۀ وسیع وشکوه تمام برگزار شد که گزارش عنوانهای آنها دفترچهای قطور را تشکیل میدهد:ازمعرفی موزهها و نگارخانهها در سراسر کشور گفته تا فعالیتهای هنری-فرهنگیگوناگون از جمله انواع نمایشگاههای نقاشی،عکس،اسناد،آثار باستانی،قالی،سفال،مشاغل سنتی،پول(و سکه)،کاریکاتور،مهر،پوستر،کتاب خطی،عاج...
اما آن چه در این میان نادیده گرفته میشود-و البته ربطی به حیطۀکار و برنامۀ سازمان میراث فرهنگی ندارد-میراث گرانبها و ارجمند به نام«زبانفارسی»است که خوشوقتانه متولیان بسیار و گوناگون دارد،اما در شناسایی،معرفی وحفظ آن هیچ کوشش مقبولی انجام نمیگیرد،و در نتیجۀ به حیطۀ بیدر و پیکری تبدیلشده است که هر روز فضولات جدید و بیشتری به آن راه مییابد و آن را از هویت خوددور میکند.
وظیفۀ کسان و نهادهایی که متولی زبانفارسی هستند شناخت این غنا و مایه و توان،و معرفی آن و کوشش در جهت حفظ وتقویت آن است."