خلاصه ماشینی:
"اعلام موجودیت این واحد سیاسی جدید،از سوی دولت صربستان به رهبریاسلوبودان میلوسویچ و نیز ارتش خلقیوگسلاوی که در عمل تحت رهبریقومیت صرب قرار داشت،مورد حمایتقرار گرفت.
در یکسوی این تنازع،اتحاد نهچندانصمیمانه بوسنی و هرزگوین با کرواسیقرار داشت و در سوی دیگر آن،جمهوریتازه تأسیس صربسکا که بنابه انگیزههاینژادی از سوی جمهوری فدراتیو صربستان،به رهبری میلسویچ،مورد حمایت قرارداشت.
(به تصویر صفحه مراجعه شود) همین امر،نیروهای جمهوری صربسکارا در وضعیت روانی متزلزلی قرار داده وایشان را به خشونتهای افسار گسیختهدر سربرنیتسا و سارایوو ترغیب نمود وباز همین خشونت افسار گسیخته بودکه با یادآوری دردهای بشری جنگ دومجهانی،نیروهای ناتو را به مداخله در جنگواداشت؛مداخلهای که به پایان این جنگو امضای معاهده دیتون در 1995 انجامید.
در این شرایط،ضعفشدید نیروهای نظامی بوسنیایی در کنارحمایتهای بیدریغ صربستان از اقلیتصرب،موجب شد بوسنی و هرزگوین درعمل درگیر یک جنگ داخلی شود.
وضعیت قابل پیشبینی بود؛اقلیت صرب رفراندوم را تحریم کردند،ولیبا این حال نتیجه رأیگیری با مشارکت63 درصد از جمعیت بوسنی و هرزگوین ورأی مثبت 99 درصدی این جمعیت،بهاستقلال بوسنی و هرزگوین انجامید."