خلاصه ماشینی:
"درواقع منطقی است که اگر مرد/کارگردان میتواند زنیهمچون هدیه تهرانی را از مقام ملک حیات و ممات درفیلم یک بوس کوچولو،تبدیل به چنین موجوددرهمشکسته و بیماری در چهارشنبهسوری بکند،بایدجایی وجود داشته باشد که تاوان پس بدهد،بیآنکه گلهای کند.
اگر باور کنیم که مردها با آن خلوصیکه فرخ نژاد با تمام هنر بازیگریاش آن را اجرا کرده بود،بازهم دروغ میگویند و خیانت میکنند،چه کسیبیشترین زجر را محتمل خواهد شد؟به غیر از مژده ومژدهها که به روایت خود فیلم از آن زن رعنا در عکسعروسی تبدیل به آن آدم آویزان از هواکش حمام شدهاست؟و تازه چند تا مرد وجود دارد که به خوبی فرخ نژاددر این فیلم میتواند دروغ بگوید؟بنابراین نشئۀ آن لذتهم زود تمام شد.
حقیقتشاگرچه فیلم در متقاعدکردن تماشاچی بابت عاشقانه بودنرابطۀ فرخ نژاد و بهرام ناتوان بوده،اما بازهم اگر بگوییماین رابطه حاصل دلهگی هردو طرف بوده،بهتر ازربط دادن آن به پناهی زن تنها در برابر آن ترقه است ودر حقیقت بازکردن باب علتتراشی و بهانهسازی."