ملخص الجهاز:
"در کتاب،مشکل هر پدیده-و نه با تعبیر نادرست آقای ناهید(؟)،عنصر-از آنجا آغاز میشود که برای من خود،اصالت بیش از اندازه قایل میشود،و منشأ اصلی و مقام واقعی خود در هستی را فراموش میکنم در متن کتاب نیز این من با تأکید(با حروف سیاه)آورده شده است.
توضیح کتاب ماه: آنچه آمد،جوابیهء نویسندهء محترم جناب آقای محمد رضا سرشار(رهگذر)بر نقدی بود که پیشتر به قلم منتقد محترم جناب آقای مصطفی ناهید بر کتاب «نردبان جهان»درج گردیده است.
اگر زمانی یکی از این واژهها را برداریم و واژه دیگری بگذاریم چه اتفاقی میافتد؟ مثلا در«جماران پر از شعر و گیلاس شد»چرا گیلاس؟و اگر واژه مشابه دیگری را بگذاریم واقعا به بار معنایی یا حسی آن لطمه میخورد؟ ایجاز،صنعتی است که شاعر به خوبی در این شعر بلند از آن استفاده کرده است و با حداقل واژهها،حداکثر فضاسازیها را کرده: در آن سو همه تانکها صفبهصف پر کفتران را گرفت هدف دراینسو ولی مشتها روبهراه که تا بشکند شیشهء عمر شاه در این منظومه در بعضی موارد به ترکیبات جسورانهء قشنگی برمیخوریم مثل قاب عکس خدا و طعم خدا."