"هرآیه این قرآن قطی نوشته میان دو پاره جلو آن است که به زبان سخن نمیگوید،و ناگزیر تفسیرکننده و مترجمی میخواهد.
الامام الباقر(ع):اما انه لیس عند احد من الناس حق و الاصواب،الا شیء اخذوه منا اهل البیت.
و لا احد من الناس یقضی بحق و لا عدل الا و مفتاح ذلک القضاء و بابه و اوله و سنته امیر المؤمنین علی بن ابی طالب(ع)،فاذا اشبهتا علیهم الامور کان الخطا من قبلهم اذا اخطاوا،و الصواب من قبل علی بن ابی طالب(ع)اذا اصابوا.
2 امام باقر(ع:در نزد هیچکس از مردمان حق و صوابی نیست،مگر اینکه آن را از ما اهل بیت گرفته است و هیچیک از مردمان به حق و عدالت داوری و قضاوت نمیکنند،مگر اینکه کلید آن داوری و راه آن و آغاز آن و سنتهای آن از امیر المؤمنین علی بن ابیطالب(ع)است،پس اگر امور برایشان مشتبه شود،در صورتی که خطا کنند خطا از جانب خود ایشان است،و اگر به راه درست بروند،این درستی،از جانب علی بن ابی طالب است."