"اما همچنین یک زمان روانی نیز در تعامل با آنچه انجاممیدهیم یا از انجام آن سرباز میزنیم وجود دارد که به شیوهیی کاملا متفاوت باحالات درونی ما به پیش میرود؛یعنی وقتی از چیزی لذت میبریم و یا غرق کارهایسرگرمکننده و مهیج هستیم بسیار سریع سپری میشود و در عوض هنگامی که انتظاریا درد میکشیم و حال و هوای درونیمان رو به راه نیست(تنهاییم،منتظریم،ازروی دادن یا ندادن اتفاقی شوکه شدهایم)ما را نهیب میزند؛کش میآید و به نظربیپایان مینماید(ثانیهها،دقیقهها-دقیقهها؛ساعتها)و درست آن زمان که لزوماخواستار گذشت سریع آنیم،با گردنکشی و لجاجتی خاص به کندی پیش میرود وحتی گاه باز میایستد.
در واقع تمامی این داستان در لمحهیی بسیارکوتاه رخ داده است و تنها خیالی زودگذر و فانی بوده که راوی آن را با مهارتی تام شرحو بسط داده و در زمانی کاملا خاص و متفاوت اما نه متمایز از واقعیت،با کلماتپرورانده است(طول زمانی به زحمت یک ثانیهیی،یک ثانیه از زمان واقعی ومحسوس)."