"در اوایل دههء شصت شغلی در ارتباط با کات سریع:رمان در پی فیلم پا به دنیایی با واژگان کمتر میگذارد تأثیر صد سال فیلمسازی بر عمل نگارش ادبیات بسیار زیاد بوده است.
نماهای ثابت آن،و تمایل آن به برجسته کردن شخصیت بازیگر،شرایط و انگیزه را برای بازی کلامی و شوخی و«اقتصاد کلام»آماده میکند که این عوامل میتوانند کار را به بیان موجز aphorism نزدیک کنند.
اما میتوان تلفیقی از زیباشناسی فیلم و انگیزههای مادی را تصور کرد که، جدای از تلاشهای فلان و بهمان فیلمساز جدی و منضبط،بر فرهنگ ساخت فیلمهایی تأثیر میگذارد که عظیم و شیک و انگیزهدار و مشوق و فقط بهطور اتفاقی پرکلام هستند که ذائقهء از پیش تعیین شدهء تماشاگران را تحریک میکند و افسانههایی اجتماعی را عرضه میکنند که با هر فیلم بازیافتی اندک تفاوتی دارد؛فیلمهایی که هنرمندانه از عناصر اساسی نظیر صحنههای رانندگی با ماشین،داخلی، خارجی،چهرهها،تعقیب و گریزها و انفجارها استفاده میکنند."