"در میاناین صداها،صدای ادبیات و به خصوص شعر،تاثیر بهسزایی داشته و در بیشتر مواقع بهسرنگونی دیکتاتورها و تغییر جامعه از نظرفکری کمک بسیاری کرده است که این خودبه ارتباط گسترده ادبیات با مردم بازمیگرددو درست به همین جهت است که اعتراضاهل ادب دامنه و برد گستردهای در جامعهداشته و تاثیر فراوانی برجای میگذارد.
به این ترتیبروشنفکر حتی در آزادترین جوامع نیز همیشهدر موضع نقد و اعتراض قرار گرفته و به دنبالارائهی تصویری از شرایط بهتر است.
هرچندعدهای بر این عقیدهاند که جریان اعتراضدر اشعار سعدی و حافظ و مولانا یا به تعبیردیگر در ادبیات کلاسیک هم حضور داشتهاست،اما آنچه مسلم است این جریان درعصر مدرنیته که آغازش در ایران مصادفمیشود با دوران مشروطه شکل جدیو پررنگ بهخود گرفت.
این ادبیات متعلق بهتمام مردم جهان است که دردهای مشترکیدارند،بدین مفهوم که وقتی شاملو میگوید؛«آه اگر آزادی سرودی میخواند کوچک/همچون گلوگاه پرندهای،/هیچ کجا دیواریفرو ریخته برجای نمیماند."