خلاصه ماشینی:
"جایزهی ادبی نوبل از آن حق و ناحقهای روزگار است، اما این بار حق سهفهریس بود،و حق یونان سفید موی زنده دل...
لحاظ دیگری هم هست که بتوان این شاعر را با شاعر بزرگ دیگری از سرزمینی کوچک و با تاریخی پر شروشور قیاس کرد-با ویلیام باتلرییتس ایرلندی-اما موقعیت سهفه ریس میان یونانیها مثل موقعیت ییتز میان ایرلندیها نیست،وضعی کاملا استثنایی دارد،شاعریست«ایونی»که دراز میر به دنیا آمد:وقتی که-در سال 1922-دوباره ترکها«ازمیر»را گرفتند و جماعت یونانی را از آنجا بیرون ریختند،سهفه ریس در پاریس بود.
پس از نخستین شعرهایش-«نقطهی عطف»1931-سهفهریس شعرهایش را با وزنی متوسعتر-با کمترین حالت وزنی-سرود،شعرش از قید آن نظم معتاد و مشخص در آمد و حسیتر شد،در این نوع شعر،مشخص کار سرفه ریس پایان بندی کوتاه و موجز شعر است."