خلاصه ماشینی:
"از درون همین شرایط جدید که به آن تن میدهیم که سیاستزدایی است و جامعه را به شکل ساختاری به سمت هژمونی نئولیبرالیسم سوق میدهد و در این شرایط که با شرایط جهان نیز خواناست،در واقع نفس عمل سیاسی بودن آن چیزی است که سیاست را نجات میدهد،یعنی مقابله با این سیاستزدایی و تأکید بر کنش سیاسیای که به قول ژیژک ارتباطی نیز با امر محال دارد و اصلا همان خصلت رادیکال این کنش است که سؤالات و فرضیهها و فضای هژمونیک موجود را به شکل بنیانی مورد نقد قرار میدهد.
در داخل ایران هم یک چنین رابطهای بین این دو برقرار است،یعنی براساس تحلیل ما اینجا هم بهرغم بعضی ظواهر تبلیغاتی اساسا همین (به تصویر صفحه مراجعه شود) اسلاوی ژیژک دیالکتیک بین دو جریان برقرار است و حتی برنامههای دراز مدت جریان داخلی نیز همینروند متحیل شدن در سرمایه داری جهانی را در دراز مدت دنبال میکند که نتیجه عملیاش هم صرفنظر از ادعای حاکمان،گسترش هژمونیک نئولیبرالیسم است،منتها به شرط اینکه اتفاقی استثنایی موجب بروز بحران حاد نشود و البته چنین تحولی اگر واقعا تحقق یابد،از دید ما زمینه غنیتری برای دست زدن به کنش رادیکالتر فراهم میآورد و برای همین نباید این تحول را به صورت اخلاقی و کلی از قبل نوعی انحطاط شیطانی دانست،بلکه باید آن را براساس شرایط و الزامات مشخص موقعیت پیشرویمان بسنجیم."