خلاصه ماشینی:
"بیتردید،اگر مصاحبهیبلند«تروفو»با«هیچکاک»در سال1967 او را وسوسه نکرده بود کهبا تاثیرپذیری تمام عیار از استادشیک فیلم«هیچکاکی»بسازد،و اگرمسائل مربوط به میزا؟؟؟وزیبائیشناسی رنگ،حرکاتدوربین و موسیقی'اینقدر تحلیلشخصیتها و موقعیت را پامالنکرده بود،«عروس سپاهپوش»دستکم،همچون«کودک وحشی»،بیش از هر چیز حاصل نگرش وسبک ویژهی خود«تروفو»نسبتبه سینما میشد تا تقلیدی ناشیانهاز هیچکاک(استفاده از داستانیبقلم«کرنل وولریچ»-نویسندهی«پنجرهی رو به حیاط»و موسیقیبرنارد هرمن،آهنگساز محبوبهیچکاک،و حتی پژواکهائی کهاز«مارنی»در این فیلم دیده می-شود،نمیتواند شکست کارگردانرا در دستیابی کامل به جوهرسینمای هیچکاک-تعلیق ناشی ازواقعیت مشخص که تماشاگر راتابع و درگیر خود میسازد-جبران کنه)شخصیت مرکزی«عروس سیاهپوش»(ژولی)زنیاست که با سنگدلی،پنج مرد راکه تصادفا در روز عروسیاش،شوهر او را روی پلههای کلیسابه گلوله بستهاند،از پا در می-آورد.
و تروفو برایاتصال این جنایات مجزا،و ایجادتداوم،از تکرار مایههای واحدموسیقی،تجدید صحنههایرابط(مثل نمای کلیسا و گرامافون)رنگ و صرف وجود ژان مورو(در نقش ژولی)استفاده میکند.
زجردیده و ضربهپذیرند(زندگیرقتانگیز و آمیخته با تنهائی وبیحاصلی«رابرت کورال»با ظهورناگهانی«ژولی»رنگی از امیدبخود میگیرد-توی آینه پشتسرش نگاه میکند تا مطمئن شودمویش را روی قسمت طاس سرشبخوبی شانه کرده است)سمپانی-های احتمالی تماشاگر در فیلم بهچند جهت کشیده میشود فقط دراین مرحله است که احتمالا تروفوموفق به کشیدن تماشاگر و عواطفاو به قلب ماجرا میشود(که اینخود از ویژگیهای سینمای هیچکاکاست)مرگ شوهر ناکام ژولی،عمل انسانی او در نجات معلمه،زیبائی افسردهاش،خودکشی عقیمتاثرانگیزش،و معصومیت دورانکودکیاش،بیننده را به همدلیبا او و اعمالش وامیدارد.
طرح داستانی«پدر خوانده»حکایتگر مخالفت دون ویتو کرلئون(پدر خواندهی یک خانوادهیسیسیلی-امریکائی در معنایوسیع گانگستریاش)با خرید وفروش هروئین است(او قمار راگناهی بیضرر و مواد مخدر راکثیف و شیطانی میداند(در نتیجه،درگیریهای خونینی با پنج خانوادهیبزهکار دیگر بوجود میآید،کهدر مسیر خود پیوندها و بند و بستهای مافیا با سیاستمداران وروزنامهنگاران اجیر شده و پلیسفاسد امریکا را آشکار میسازد."