خلاصه ماشینی:
"به این اعتبار،گمانم اینست که:شعر تعریف ناشدنیترینهنرهاست و تنها آنکه دردی دارد و حقیقتی،شاعر تواند بود:چه«بالفعل»و چه«بالقوه».
پاسخ عزیزان در ورای شعرهایی که چاپ میشود جاریست و با آنکه این سخن صاحبدلی را پیوسته در نظر دارم که:«وزن مایه و بنیادشعر است...
»و با این توجه که تمامییشعرهای این عزیزان کامل نیست،پس با دیدی انتقادی بخوانید و نیزبکوشید تا شعر ناب را از میانشان بشناسید با آرزوی کوشیدن- الف پایاب رگبار فصل آغاز تقویم راستین را دست زمان ورق زد تقویم کاغذین را از یاد بادها برد آمد، ولی نپایید.
رگبار فصل آغاز بر شاخههای حسرت چشم جوانه خفتهست از دیگران بپرسید شاید بهار باشد!
*** من با طلوع یک ستاره ولگرد فریاد حادثه را خواندم خون، در گلوی چشمهساز تنم جوشید این ابتدای آمدنت بود وقتی که: انتهای امید من،از دست رفته بود."