ملخص الجهاز:
"ایرانی:صدای باد،رفت گلناز شعبانی دختر به دری که بسته بود نگاه کرد.
او هم دوست داشت دختر نگاهش کند؛ چشمش هر روز به پنجره بود.
گفته بود بایستد و برای چندمین بار هم که شده به دلایلی که او میآورد،گوش کند.
دختر از خودش پرسید:«مگر من چه کار کردم؟»چند دقیقه قبل آن هم چند بار این را از او پرسیده بود.
دختر به خاکی فکر کرد که دیشب قبل خواب از روی برگ برگ گلدان پیچک گرفته بود.
به گلهای آفتابگردان روی لباسش فکر کرد که خیلی با دقت آنها را انتخاب کرده بود تا زردیشان به سیاهی شلوارش بیاید.
به احساس مسئولیتی که او گفته بود در برابر اتو نکرده فکر کرد.
فکر کرد چه طور وقتی او در ماشین را باز میکند،بوی آن موزی که دختر هر روز برایش میدهد را در ماشین میفهمد،اما حتی خوردن آن هم او را یاد عشق نمیاندازد."